In de stilte kom ik mezelf helemaal tegen.

 De stilte geeft ruimte aan wat gehoord, gedacht, gevoeld wil worden.

 Er is en er is en er is …

 Gewaar zijn in stille eenvoud.

Ervaren van de onvoorspelbare uniekheid van elk moment.

Gefluister van sombere gedachten …

Geschreeuw van scherpe pijn …

Gebeuk van ongeduld, irritatie en weerstand …

Verleiding door gelukzalige blijdschap en verlangen naar meer …

Getouwtrek tussen lichamelijk ongemak en welbehagen …

En steeds weer opnieuw spreekt de stilte het woordeloze …

Tot alle stukjes zijn aangeraakt door opmerkzaamheid.

Nu eens kwetsbaar, dan weer krachtig,

Nu eens eenzaam, dan weer verbonden,

Lijden èn geluk in een nooit eindigende dans,

Welkom heten als vriend.

En in het stille zijn word ik weer héél.

In zijn in gewaar zijn laat wijsheid zich raken

En worden innerlijke rust en vrijheid geboren.

Steeds opnieuw en opnieuw …

En het eeuwige ‘zijn’ ontvouwt zich doorheen elke ervaring

Moment per moment

In al zijn majestueuze kracht, schoonheid en onuitsprekelijke volmaaktheid.

© Ann Vansteenwinckel, paasretraite 2006